Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Kapuściński
Drugi Komunikat Jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki
Drugie posiedzenie jury, Warszawa, 18 marca 2017
W sobotę, 18 marca 2017 r., jury – pod przewodnictwem Olgi Stanisławskiej - w składzie: Mariusz Kalinowski, Katarzyna Nowak, Elżbieta Sawicka, Tadeusz Sobolewski, i w obecności sekretarza Nagrody: Bożeny Dudko, podczas drugiego posiedzenia omówiło dziesięć książek nominowanych do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki. Po długiej dyskusji do drugiego etapu Nagrody jury zakwalifikowało pięć reportaży (wymieniamy je w porządku alfabetycznym wg autorów):

1. Martín CAPARRÓS, Głód (El Hambre), z hiszpańskiego przeł. Marta Szafrańska-Brandt, Wyd. Literackie;

2. Rana DASGUPTA, Delhi. Stolica ze złota i snu (Capital. A Portrait of Delhi in the Twenty-First Century), z angielskiego przeł. Barbara Kopeć-Umiastowska, wyd. Czarne;

3. Cezary ŁAZAREWICZ, Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka, wyd. Czarne;

4. Aneta PRYMAKA-ONISZK, Bieżeństwo 1915. Zapomniani uchodźcy, wyd. Czarne;

5. Ed VULLIAMY, Wojna umarła, niech żyje wojna. Bośniackie rozrachunki (The War is Dead, Long Live The War), z angielskiego przeł. Janusz Ochab, wyd. Czarne

oraz tłumaczenie Joanny Malawskiej książki Legenda żeglujących gór (La leggenda dei monti naviganti) włoskiego dziennikarza i pisarza Paolo Rumiza, którą opublikowało wyd. Czarne.

Laureata/ów Nagrody poznamy 21 maja br.

Postscriptum: Jury zwraca uwagę – już po raz trzeci w ośmioletniej historii Nagrody – że w dziełach, będących efektem ogromnej pracy dokumentacyjnej, jak niektóre z nominowanych reportaży, indeksy powinny być normą. Tymczasem żadna z nominowanych książek nie została przez polskich wydawców zaopatrzona w indeks, zaś w dwóch przypadkach wręcz usunięto indeks, istniejący w angielskim oryginale. Normą powinna być też bibliografia (w tym internetowa). Te niedostatki – zwłaszcza brak bibliografii – świadczą o braku szacunku do czytelnika, obniżają dokumentacyjną wartość pracy autorów, a samych autorów taka niefrasobliwość wydawców w przyszłości może pozbawić szans na nominacje do liczących się nagród literackich.

w imieniu Jury
Bożena Dudko
sekretarz Nagrody