Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Kapuściński

Jury

Olga Stanisławska - przewodnicząca jury
(rocznik 1967). Reportażystka i eseistka. Publikuje w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Polityce”. Jej teksty mówią o dylematach wielokulturowych społeczeństw, położeniu mniejszości, stosunku do Innego w Europie i na Bliskim Wschodzie. Książka „Rondo de Gaulle’a” (2001, wznowienie 2016), którą napisała po rocznej samotnej podróży przez Afrykę, z Casablanki do Kinszasy, została wyróżniona Nagrodą Fundacji Kościelskich. Wraz z Borysem Lankoszem zrealizowała film o muzułmanach we Francji („Z innej strony: Francja” 2006). Obecnie pracuje nad książką poświęconą pamięci wielokulturowej miejscowości na Kujawach, z którą związana jest historią rodzinną. Mieszka w Paryżu.
Mariusz Kalinowski
Mariusz Kalinowski
Mariusz Kalinowski
(rocznik 1960). Filolog szwedzki, literaturoznawca, współreżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych („Tata Kazika”, „Czas Komedy”, „Był raz dobry świat”). Za przekłady dramatów uhonorowany w Szwecji nagrodą im. Görana O. Erikssona. Tłumaczył (i opracował wydawniczo) m.in. „Dziennik snów” Emanuela Swedenborga i „Inferno” Augusta Strindberga. Twórczością tego ostatniego zajmuje się także jako badacz. Przełożył książki: „Uśmiech Pol Pota” Petera Fröberga Idlinga, który znalazł się w finale drugiej edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki, oraz „Krótki przystanek w drodze z Auschwitz” Görana Rosenberga, który jury szóstej edycji uznało za najlepszy przekład 2014 roku.
Mieszka w lesie, w środkowej Szwecji.
Katarzyna Nowak
(rocznik 1973). Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej.
Od 16 lat w Programie 2 Polskiego Radia. Pracuje w Redakcji Publicystyki Kulturalnej, gdzie od lat zajmuje się m.in. literaturą non-fiction.
W 2003 roku jej reportaż radiowy „Jak Bug da" zdobył wyróżnienie w Konkursie Stypendialnym im. Jacka Stwory. Rok później została laureatką tego konkursu za reportaż „Kamień".
Jej audycje reprezentowały Polskie Radio na międzynarodowych festiwalach twórczości radiowej i telewizyjnej Prix Europa i Prix Italia.
Elżbieta Sawicka
(rocznik 1952). W latach 1990-2007 w „Rzeczpospolitej” (szefowa Działu Kultury, redaktor dodatków „Plus Minus” i „Rzecz o Książkach”). Trzy lata (2009-2012) była redaktor naczelną portalu Instytutu Adama Mickiewicza – Culture.pl. Opublikowała „Przystanek Europa. Rozmowy nie tylko o literaturze” (Oficyna Wydawnicza MOST, Warszawa 1996) oraz „Widok z wieży. Rozmowy z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim” (Oficyna Wydawnicza MOST, Warszawa 1997). Jest jedną z autorek w pracy zbiorowej „Jan Lebenstein” (Wydawnictwo Hotel Sztuki, Warszawa 2004). Kilkanaście wywiadów jej autorstwa weszło do książki „Czesław Miłosz. Rozmowy polskie 1979-1998” (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006). W 2001 roku Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej przyznało jej tytuł Amicus Libri, w 2005 roku została odznaczona medalem Gloria Artis jako współtwórczyni i redaktor dodatku „Plus Minus”. Jest laureatką Pikowego Lauru (2006), nagrody przyznawanej przez Polską Izbę Książki za najlepszą prezentację książek w mediach, w kategorii prasa. Członkini Polskiego PEN Clubu i Towarzystwa Dziennikarskiego. Współpracuje z portalem Instytutu Obywatelskiego i miesięcznikiem „Nowaja Polsza”.
Tadeusz Sobolewski
Tadeusz Sobolewski
Tadeusz Sobolewski
(rocznik 1947). Po studiach polonistycznych zajął się krytyką filmową. Początkowo pracował w Filmotece Narodowej, Wydawnictwach Artystycznych i Filmowych, tygodniku „Film”. W tym czasie publikował recenzje, wywiady i eseje oraz próby prozatorskie w „Kulturze” „Literaturze” i „Kinie”. Był współautorem scenariusza filmu „Golem” w reż. Piotra Szulkina. W 1988 debiutuje książką „Stare grzechy” - dziennik lat 80. (wyd. Grup Politycznych „Wola”).
Od 1981 pracował w miesięczniku „Kino” - od 1990 jako redaktor naczelny. Od 1989 publikuje w „Gazecie Wyborczej”, w której od 1994 pracuje na stałe.
Opublikował książki: „Dziecko Peerelu” (eseje, 2000, „Sic!”), „Malowanie na Targowej” (proza dokumentalna, 2004, „Sic!”), „Za duży blask. O kinie współczesnym” (Nagroda im. Bolesłąwa Michałka za najlepszą książkę filmową roku, 2004, Znak), „Człowiek Miron” (biografia, 2012, Znak, nominowana do Nagrody Nike), „Kino swoimi słowami” (eseje i felietony filmowe, 2014, Universitas), „Pytania, które się nie kończą” (z Mają Komorowską, rozmowy o teatrze i filmie, 2014, Mazowiecki Instytut Kultury).
Jest współautorem widowiska telewizyjnego wg „Pamiętnika z powstania warszawskiego” Mirona Białoszewskiego w reż. Marii Zmarz-Koczanowicz. Jego teksty o Krzysztofie Kieślowskim ukazywały się w wielu publikacjach książkowych w kraju i za granicą.
Laureat nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w dziedzinie krytyki filmowej (2012) i nagrody ZAiKS im. Krzysztofa Teodora Toeplitza (2014). W latach 1995-2015 występował w TVP2 w programie Grażyny Torbickiej „Kocham Kino”.
Publikuje m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Odrze”, „Dialogu”, „W Drodze”. Od 1994 roku prowadzi w „Kinie” felieton „Swoimi słowami”.
Jest mężem Anny Sobolewskiej, profesora w Instytucie Badań Literackich PAN, i ojcem: Justyny (dziennikarka w tygodniku „Polityka”) oraz 27-letniej Cecylii (z jej osobą związane są liczne publikacje Anny i Tadeusza Sobolewskich, dotyczące problemów wychowania i socjalizacji osób z zespołem Downa).
Bożena Dudko - Sekretarz Jury
tel. +48 607 310 445
e-mail: bozena.dudko@agora.pl


(rocznik 1963). Redaktorka i dziennikarka. W latach 1993-2005 pracowała w dziale reportażu „Gazety Wyborczej”. Przygotowała pięć antologii reportaży: „To nie mój pies, ale moje łóżko” (1998), „Anna z gabinetu bajek” (1999), „Nietykalni” (2000), „Zły dotyk” (2001), „Cała Polska trzaska” (2005). Jest inspiratorką zagranicznych antologii polskiego reportażu, dotąd ukazały się trzy: szwedzka, francuska i niemiecka. Przygotowała dwie części „Podróży z Ryszardem Kapuścińskim” – opowieści jego tłumaczy (2007 i 2009), a dla MSZ wystawę „Ryszard Kapuściński 1932-2007. Poeta reportażu”, która w różnych wersjach językowych była pokazywana m.in. w Niemczech, ChRL i na Tajwanie, w Gruzji, na Białorusi, w Kanadzie, USA, Portugalii, Grecji, podczas Europejskich Dni Rozwoju w Warszawie. Od 2005 roku opiekuje się archiwum Ryszarda Kapuścińskiego – pierwszym efektem jej pracy jest tom pism rozproszonych „O książkach, ludziach i sztuce” (2009) oraz opracowanie kalendarium (1957-2008) fotograficznych dokonań Kapuścińskiego do jego albumu „Ze świata”. Jest współautorką (razem z Mariuszem Szczygłem) koncepcji 16-tomowej kolekcji „Dzieł wybranych” Ryszarda Kapuścińskiego w Bibliotece „Gazety Wyborczej”, dla której przygotowała wydanie jego „Spaceru porannego” (2009) oraz wznowienia książek „Gdyby cała Afryka" (2011) i „Czarne gwiazdy” (2013).
Byli członkowie Jury
EDYCJE I, III, IV
Joanna Bator
(rocznik 1968). Pisarka, antropolożka kultury, publicystka. Publikuje m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Twórczości”, „Tygodniku Powszechnym”, „Czasie Kultury”, „Kulturze i Społeczeństwie”. Za książkę „Japoński wachlarz” (2004), która jest plonem kilkuletniego pobytu autorki w Japonii, otrzymała nagrodę im. Beaty Pawlak oraz poznańską Nagrodę im. Biblioteki Raczyńskich. Jej ostatnie powieści znalazły się w finale Nagrody Literackiej Nike: „Piaskowa Góra” (2009), „Chmurdalia” (2010) i „Ciemno, prawie noc” (2013 – najlepsza książka roku wg jury Nike), a „Piaskowa Góra” w finale niemieckiej międzynarodowej Nagrody Literackiej 2011.
Edycja VII
Ewa van den Bergen-Makała
(rocznik 1953). Publicystka (freelancer) i tłumaczka (z jęz. polskiego na niderlandzki i vice versa). Wyjechała do Holandii w 1972 roku, gdzie mieszka na stałe od 1977 roku. Jest absolwentką Wydziału Chemii na uniwersytecie w Amsterdamie. Na łamach prasy niderlandzkiej (m.in. w tygodniku „De Groene Amsterdammer”, w dzienniku „De Volkskrant” i w czasopismach literackich: „De Gids”, „Armada", „Tirade”, „Tijdschrift voor Slavische Literatuur”) ukazały się jej przekłady tekstów między innymi takich autorów, jak: Czesław Miłosz, Ryszard Kapuściński, Bronisław Geremek, Leszek Kołakowski, Norman Davies, Witold Szabłowski. Przetłumaczyła dwie książki Ryszarda Kapuścińskiego: „Podróże z Herodotem” i „Ten Inny” oraz „Modlitwę o deszcz” Wojciecha Jagielskiego i „Córeńkę” Wojciecha Tochmana.
EDYCJE I-III
Anders Bodegård
(rocznik 1944). Slawista i romanista, nauczyciel młodego pokolenia szwedzkich tłumaczy literatury polskiej. W latach 1981-83 był lektorem języka szwedzkiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 30 lat jest tłumaczem literackim, przekłada z polskiego i francuskiego. Tłumaczy między innymi: Gombrowicza i Kapuścińskiego, Szymborską i Zagajewskiego. Łączy w sobie kompetencje Ambasady, Ministerstwa Kultury i Instytutu Książki jednocześnie. Sam, obdarzony talentem literackim, rzadko sięga po pióro, choć jego szkice i eseje dawno już powinny być zebrane w książkę. Za propagowanie literatury polskiej został uhonorowany: nagrodą polskiego PEN Clubu, Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP i Transatlantykiem przez Instytut Książki. Przyjaciel Ryszarda Kapuścińskiego, tłumaczy jego książki od 1993 roku. Mieszka w Sztokholmie.
Edycje III, V-VII
Piotr Mitzner
(rocznik 1955). Poeta, historyk literatury, edytor. Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze PWST w Warszawie. Pracował w działach literackich teatrów. W latach 1981-1989 należał do kierownictwa niezależnego wydawnictwa „Krąg”, a od 1983 do 1997 był członkiem redakcji czasopisma „Karta”. Koordynował współpracę polskich środowisk ze Stowarzyszeniem „Memoriał”. 1993-1999 dyrektor ośrodka kultury „Koło Podkowy”. Od 1999 pracuje na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, od 2000 – jest zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Nowaja Polsza”. Wydał dziewięć tomów poetyckich, szkice biograficzne („Hania i Jarosław Iwaszkiewiczowie. Esej o małżeństwie”, „Gabinet cieni”) , cztery książki o teatrze i cztery historycznoliterackie. Jest laureatem Nagrody „Zeszytów Literackich” im. J. Czapskiego.
Zajmuje się literaturą polską XX wieku, biografistyką oraz polsko-rosyjskimi związkami literackimi. Członek Zarządu Polskiego PEN Clubu.
EDYCJE I-IV
Maciej J. Drygas
(rocznik 1956). Reżyser filmowy i scenarzysta. Po ukończeniu studiów na Wydziale Reżyserii Instytutu Kinematografii w Moskwie (WGIK) był asystentem Krzysztofa Zanussiego i Krzysztofa Kieślowskiego. Autor filmów dokumentalnych, m.in.: „Usłyszcie mój krzyk” (1991 – Felix za najlepszy dokument w Europie), „Stan nieważkości” (1994), „Jeden dzień w PRL” (2005), „Usłysz nas wszystkich” (2008), „Cudze listy” (2010), „Abu Haraz” (2013), emitowanych przez stacje telewizyjne w Europie, Kanadzie, Australii, Japonii i wielokrotnie nagradzanych. A jego dokumenty radiowe: „Testament” (1992 – nagroda Prix Italia), „Być w kosmosie” (1995) i „Moja góra” (2001), były emitowane przez BBC i publiczne stacje radiowe Niemiec, Skandynawii, krajów Beneluxu. Jest wykładowcą w PWSFTViT w Łodzi i w Laboratorium Reportażu na Uniwersytecie Warszawskim. Napisał także libretto opery do muzyki Pawła Szymańskiego („Qudsja Zaher” – premiera kwiecień 2013 w Operze Narodowej).
EDYCJA II
Tomasz Łubieński
(rocznik 1938). Dramatopisarz, eseista, prozaik, publicysta i tłumacz; członek PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Od 1998 roku redaktor naczelny miesięcznika „Nowe Książki”.
W latach 1971-1981 pracował w tygodniku „Kultura”. Był jednym ze współzałożycieli wydawanego poza cenzurą pisma „Res Publica”. Pisywał również w „Aneksie” i „Zeszytach Literackich”. Występował w programie telewizyjnym „Dobre książki”.
Autor sztuk teatralnych, m.in. „Zegary” (Stary Teatr, Kraków 1970), „Koczowisko” (Teatr Polski, Wrocław 1979), „Ostatni” (Teatr Narodowy, Warszawa 2004).
Wydał szkice historycznoliterackie m.in. „Bić się czy nie bić? O polskich powstaniach” (1978), „Bohaterowie naszych czasów” (1986), „Czerwonobiały” (1990), „Norwid wraca do Paryża” (1992), „M jak Mickiewicz” (1998), „Ani tryumf, ani zgon. Szkice o powstaniu warszawskim” (2004), „Wszystko w rodzinie” (2004), „1939. Zaczęło się we wrześniu” (2009), „Molier nasz współczesny” (2014) oraz powieść „Turnus” (2012).
Edycja VII
Lidia Ostałowska
(rocznik 1954). Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Za komuny reporterka „Przyjaciółki” i „Itd”, a od 1989 roku dziennikarka „Gazety Wyborczej”. Autorka reportaży o tych, którym trudniej – o mniejszościach narodowych i etnicznych, o kobietach, o młodzieży z subkultur i o wykluczonych. W 2000 roku ukazała się jej pierwsza książka „Cygan to Cygan”, w 2011 „Farby wodne” (nominowane do Nagrody im. Kapuścińskiego, Nike i Gwarancji Kultury), a w 2012 wybór reportaży „Bolało jeszcze bardziej” (w finale Nagrody im. Kapuścińskiego). W 2014 roku razem z Dariuszem Kortko opublikowała antologię tekstów reporterskich i dokumentalnych „Pierony. Górny Śląsk po polsku i niemiecku”. W latach 2011-2012 współredagowała romski kwartalnik „Dialog-Pheniben”. Współpracuje z Instytutem Reportażu, Fundacją ITAKA, Fundacją Dom Kultury oraz Fundacją na rzecz Równości i Emancypacji STER.
EDYCJE I, IV-VI
Iwona Smolka
Pisarka, krytyk literacki, od lat związana z Polskim Radiem (Złoty Mikrofon 1991). Autorka prac krytycznych poświęconych poezji „Lęki, ucieczki, akceptacje” (1984), „Dziewięć światów. Współczesne poetki polskie” (1997), a także – wspólnie z Tomaszem Jastrunem i Leszkiem Szarugą – „Antologii poezji stanu wojennego” (1983). Wydała też powieści: „Rozpad” (1984), „Musisz siebie zjeść” (wyróżnienie Fundacji Kultury 1996), „Dom żywiołów” (2000) i „Skarpa” (2015) oraz „Władysław Bartoszewski. Mój PEN Club” – razem z Adamem Pomorskim (2013) i wspólnie z Żanetą Nalewajk „Rytm twórczego życia. Jubileuszowe rozmowy o literaturze” (2013). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Prezydium Zarządu Polskiego PEN Clubu.
EDYCJE I-IV
Małgorzata Szejnert - Przewodnicząca Jury
Dziennikarka i pisarka. Współtworzyła „Gazetę Wyborczą” i prawie piętnaście lat prowadziła w niej dział reportażu. Jest autorką m.in. książek: „Szczecin: Grudzień - Sierpień - Grudzień” (z Tomaszem Zalewskim, 1984 – wyróżniona Nagrodą Kulturalną „Solidarności”), „Sława i infamia. Rozmowa z Bohdanem Korzeniewskim” (1988 – Nagroda im. Szymona Konarskiego przyznana przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich), „Śród żywych duchów” (1990 – uhonorowana Nagrodą PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego), „Czarny ogród” (2007), „Wyspa klucz” (2009), „Dom żółwia. Zanzibar” (2011). Pięćsetstronicowy reportaż o Śląsku „Czarny ogród” w 2008 roku otrzymał Nagrodę Mediów Publicznych Cogito i znalazł się w finałach nagród literackich: Nike, Angelus i Gdynia; w 2015 r. ukazał się po niemiecku.
Edycje IV-VII
Maciej Zaremba Bielawski - Przewodniczący Jury
(rocznik 1951). Emigrował do Szwecji w 1969 roku. Roznosił przesyłki, był salowym w szpitalu, operatorem dźwigu na budowie. Studiował historię idei. Jego dziennikarstwo zaczęło się od „Solidarności” – w 1981 roku wrócił do Polski z zamówieniami od kilku redakcji. W stanie wojennym jako kierowca ciężarówki przyjeżdżał z pomocą, a przy okazji zbierał materiały, które publikował w Szwecji pod pseudonimem Zaremba.
Dziś jest wybitnym publicystą i reporterem największego szwedzkiego dziennika „Dagens Nyheter”. W 1997 roku nagłośnił sprawę przymusowych sterylizacji, które państwo szwedzkie przeprowadziło w latach 1935-1976 na tysiącach „niepożądanych” obywateli. Skutkiem tych tekstów było wypłacenie ofiarom przymusowych sterylizacji ponad 250 mln koron odszkodowania. Jego publikacje wywołały burzliwą debatę na temat podobnych procederów także w innych krajach skandynawskich, Szwajcarii, USA. Można o tym przeczytać w jego książce „Higieniści. Z dziejów eugeniki” (wyd. Czarne, 2011).
Za swe artykuły otrzymał wiele nagród, m.in. kilkakrotnie Nagrodę Akademii Szwedzkiej, Wielką Nagrodę Dziennikarską (za cykl reportaży „Polski hydraulik...” – po polsku: 2008, wyd. Czarne i edycja rozszerzona 2013, wyd. Agora), a po reportażach o szwedzkich lasach (po polsku „Leśna mafia”, wyd. Agora, 2014) gazeta „Land” w plebiscycie wybrała go „Królem Lasu”.
Najstarszy w Szwecji Wydział Prawa Uniwersytetu w Lund przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
Członek Polskiego PEN Clubu.
Jest mężem Agnety Pleijel, znanej (także w Polsce) szwedzkiej pisarki, z którą przekładał na język szwedzki poezję Zbigniewa Herberta.