Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Kapuściński
Nie ma
Mariusz Szczygieł

wyd. Dowody na Istnienie, Warszawa

Taniec na linie
Jest w tej książce coś z alchemii, coś z tańca na linie - tak nieoczekiwana, a zarazem głęboko przemyślana okazuje się jej konstrukcja, tak klarowny punkt, do którego zmierza. Praga, Budapeszt, Paryż, Warszawa, codzienność, metafizyka. „Reportaż to nieumiejętność przeżycia własnego doświadczenia egzystencjalnego za pomocą fikcji” - pisze Szczygieł. Prowadzi nas zatem przez rzeczywistość i z okruchów własnych i cudzych doświadczeń układa opowieść, która pomaga stanąć wobec tego dojmującego, centralnego „nie ma”, wokół którego skupia się nasze życie.
Olga Stanisławska

W cieniu ubytkowania

O książce Mariusza Szczygła „Nie ma” pisze juror William Brand

Mariusz Szczygieł eksploruje pojęcie „nie ma”. Nie ma rzeczy, ludzi, książek, choć czasami można uchronić poszczególne egzemplarze przed „ubytkowaniem”. Czy pamięć pomaga? Ojciec autora świadomie utrwala w pamięci to, co ważne, bo wie, że może być potrzebne. Oczywiście, pamięć może zawodzić i być twierdzą złych doświadczeń. Relacja bohaterki „Rzeki” składa się z urywanych zdań i sekwencji wielokropków. Reszty chyba nie byłaby w stanie wyrazić. Ewa z „Bilansu” podsumowuje swoje życie w arkuszu Excel i jest na plusie. Chciałaby, żeby data jej śmierci została wpisana w rubrykę „sukcesy”, bo „samo życie jest sukcesem, więc jego finał również”.
Autor przypomina podobieństwa słów „śmierć” i „śmieć”. Jak z rzeczami, tak z ludźmi. Ciągle musimy przetwarzać, recyklingować, antycypować.
Nie wiemy, gdzie są teraz zmarli, ale często obcujemy z nimi albo oni z nami. Teksty Szczygła różnią się radykalnie, ale w każdym są nitki, echa i prefiguracje, które łączą je ze sobą. Reportaż staje się medytacją.
Te dwa słowa: „nie ma” definiują i chyba umożliwiają nasze życie. Szczygieł wychodzi poza granice tradycyjnego reportażu, aby powiedzieć coś, co może zmienić nasze postrzeganie życia, a nawet to, jak żyjemy.

William Brand

Mariusz Szczygieł

(1966) – jeden z najczęściej przekładanych polskich reporterów. Otrzymał Europejską Nagrodę Literacką (2009) i francuską Prix Amphi (2008) za książkę Gottland oraz wiele nagród krajowych, w tym tytuł Dziennikarza Roku 2013. Jest autorem trzytomowej antologii polskiego reportażu XX wieku 100/XX (2014). W "Dużym Formacie" - reporterskim dodatku do "Gazety Wyborczej" - prowadzi rubrykę Szczygieł poluje na prawdę.

Książka

Nie ma
Mariusz Szczygieł

wyd. Dowody na Istnienie, Warszawa