Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Kapuściński
Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo (Vargattacken)
Lars Berge
ze szwedzkiego przeł. Irena Kowadło-Przedmojska

wyd. Czarne, Wołowiec

Czy człowiek może zaprzyjaźnić się z wilkiem? …i czy powinien? Pragnąc mocnych doświadczeń, chcemy zbliżyć się do dzikiej przyrody, jednak zdarzenia, jak to w szwedzkim zoo, kiedy wilki zagryzły doświadczoną opiekunkę, odsłaniają iluzoryczność międzygatunkowej przyjaźni. Opowieść Larsa Berga – bynajmniej nie disnejowską – czyta się jak kryminał, ale przeprowadzone przez autora śledztwo rzuca światło na sprawy fundamentalne: ludzką skłonność do projektowania własnych pragnień na inne istoty czy infantylny i w gruncie rzeczy egoistyczny charakter deklarowanej przez nas miłości do natury. W epoce antropocenu te kwestie domagają się gruntownego przemyślenia.
Julia Fiedorczuk

Lars Berge

(ur. 1974) – szwedzki dziennikarz, dokumentalista i scenarzysta. Przez wiele lat współpracował z dziennikiem „Svenska Dagbladet”. Autor powieści i książek reporterskich. Mieszka w Sztokholmie.

Irena Kowadło-Przedmojska

tłumaczka, absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie. Przez większość życia grała na skrzypcach. Mieszkała ponad 20 lat w Szwecji. Tłumaczeniem zajmuje się od 2005 roku. Tłumaczyła na polski m.in. książki Henninga Mankella, Elisabeth Åsbrink, Svena Lindqvista i Stevego Sema-Sandberga.

Natura szczerzy kły

Pewnej niedzieli kilka lat temu w zoo Kolmården wilki zagryzły swoją opiekunkę. Od tego zaczyna się książka Larsa Berge w świetnym przekładzie Ireny Kowadło-Przedmojskiej, wyróżniającym się organiczną dynamiką i muzycznością. „Dobry wilk” to precyzyjny reportaż śledczy, którego autor do ostatnich stron nie porzuca przyjętego na siebie zadania. Próbuje zrozumieć, co się stało, dlaczego projekt Bliski Kontakt z Wilkiem, polegający na spotkaniu oko w oko z naturą, odniósł fiasko. Wynikał przecież ze szlachetnych intencji, z pozytywnych tęsknot lepszej części ludzkości, z chęci odnowienia przymierza z naturą. Zawarcie przyjaźni z tak czarnym charakterem jak wilk byłoby szczególnie spektakularne.

I tu właśnie Berge zaczyna drążyć, odkrywać sentymentalne podłoże takiego myślenia, jego medialne pozory i cynizm, z jakim projekt przekształcono w produkt. Reporter pisze nie tylko o tym konkretnym przypadku, ale też o innych, o handlu przyrodą, o traktowaniu zwierzęcia jako maskotki. Zwierzęcia, które uczyniliśmy niewolnikiem tańczącym dla naszej zabawy.

Berge jest powściągliwy w swojej opowieści. Właściwie nie oskarża wprost, ale też nie uniewinnia. Wystarczy fakt, cytat. Największym zmartwieniem jednego ze zwolenników zbliżenia z naturą staje się kwestia: i co teraz ludzie powiedzą o wilkach?

Piotr Mitzner

Książka

Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo (Vargattacken)
Lars Berge
ze szwedzkiego przeł. Irena Kowadło-Przedmojska

wyd. Czarne, Wołowiec