Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Kapuściński
Jean Hatzfeld
Jean Hatzfeld (ur. 1949) - reporter, korespondent wojenny, pisarz. Opisywał upadek komunizmu w Europie Środkowej, pracował jako korespondent wojenny z objętych kryzysem zbrojnym krajów Bliskiego Wschodu oraz Haiti, Konga, Algierii i Burundi. Trzy lata spędził w byłej Jugosławii, gdzie został ranny podczas ostrzału Sarajewa. Doświadczenia te zaowocowały dwiema książkami: „L'Air de la guerre” (1994) oraz „La guerre au bord du fleuve” (1999). W 1994 roku wyruszył do Rwandy. Opublikował trzy książki poświęcone rwandyjskiej wojnie domowej: „Strategię antylop”, nagrodzoną w 2007 roku Prix Médicis oraz „Dans le nu de la vie. Récits des marais rwandais” (nagrodzoną m.in. Prix Pierre Mille i Prix France Culture) i „Une saison de machettes”, za którą otrzymał Prix Joseph Kessel i Prix Femina Essai - obie książki opublikowało już wyd. Czarne w przekładzie Jacka Giszczaka. Jego ostatnią powieść „La ligne de flottaison” (2005) także w przekładzie Jacka Giszczaka w 2010 roku wydała Agora w serii „Biblioteka Gazety Wyborczej”.

Zafascynowany niezrozumiałością ludobójstwa

„Zezwierzęcenie to właśnie temat tej książki. Zwierzę, którym staje się uciekający, i zwierzę, którym staje się zabójca – mówił Jean Hatzfeld w rozmowie z Katarzyną Surmiak-Domańską dla „Gazety Wyborczej”. – Od jedenastej rano 11 kwietnia do drugiej po południu 14 maja 1994 roku w całej gminie Nyamata zabito 51 tysięcy Tutsi – z 58 tysięcy. Zapewne zdążono by zabić wszystkich, gdyby nie to, że 14 maja wkroczyły do kraju oddziały Ruandyjskiego Frontu Patriotycznego (FPR) – założonego przez Tutsi w Ugandzie – i położyły kres ludobójstwu”.

Hatzfeld przez wiele lat był lat korespondentem wojennym „Libération”. Opisywał powstanie „Solidarności” w Polsce, upadek muru berlińskiego i reżimu Ceausescu. Trzy lata spędził w byłej Jugosławii, został ciężko ranny podczas ostrzału Sarajewa. Zafascynowany niezrozumiałością ludobójstwa w Ruandzie powraca do tego kraju od kilkunastu lat:
„W historii współczesnej mieliśmy do tej pory cztery przypadki ludobójstwa: ormiańskie, żydowskie, w Kambodży i Tutsi – mówił w wywiadzie dla „Gazety”. – Jako dziennikarz miałem okazję zetknąć się tylko z tym ostatnim. Ono mną wstrząsnęło, zafascynowało mnie. Stało się moją obsesją.

„Strategia antylop” to jego trzecia książka o Ruandzie, autor udziela w niej głosu zabójcom i ofiarom. „Ciągle mam tym ludziom mnóstwo pytań do zadania. Piszę książki – mówi – ponieważ pisanie jest również moją obsesją. Nie mam złudzeń, że powstrzymają kolejne ludobójstwo”.



Laudacja Przewodniczącej Jury Małgorzaty Szejnert dla Jeana Hatzfelda

Książka

Strategia antylop
Jean HATZFELD

przeł. z francuskiegoJacek Giszczak

wyd. Czarne