Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

Szukaj


Ignacy Jan Paderewski (1860 - 1941)
Ignacy Jan Paderewski
I.J.Paderewski w 1936 r.
Wybitny pianista i kompozytor; polityk związany z Chrześcijańską Demokracją i Narodową Demokracją. Urodził się 6 XI 1860 roku we wsi Kuryłówka nad Bugiem, w rodzinie zubożałego podolskiego szlachcica, zarządzającego cudzymi dobrami. Grał od najmłodszych lat, koncertując najczęściej w okolicznych dworkach przy okazji rodzinnych uroczystości. W 1872 roku wstąpił do Instytutu Muzycznego w Warszawie gdzie, czyniąc ogromne postępy w grze na fortepianie, w 1879 roku objął klasę tego instrumentu. Na początku 1880 roku, zawarł w Newlu swój pierwszy związek małżeński ze starszą o cztery lata koleżanką z uczelni – Antoniną Anną z Korsaków Bobynickich. Po powrocie do stolicy zamieszkali w kamienicy przy ul. Chmielnej. Rok po ślubie został wdowcem z nowonarodzonym synem Alfredem Antonim Feliksem, który uległ paraliżowi dziecięcemu i przez całe swoje dwudziestojednoletnie życie nie chodził (pozostawał pod opieką rodziny i przyjaciół artysty). Swe studia pianistyczne kontynuował w Berlinie, zarazem ucząc tam kompozycji. Wyjazd na studia do Wiednia sfinansowała mu – zachwycona jednym z koncertów - sama Helena Modrzejewska, przeznaczając na ten cel dochód z kilku spektakli i wieczorów recytatorskich. Przez krótki czas był profesorem konserwatorium w Strasburgu, a od 1887 roku odbywał niekończące się podróże artystyczne. Późną jesienią 1891 roku rozpoczął swój „podbój Ameryki” - oczarowawszy tamtejszą publiczność, stał się jej bożyszczem. Podczas jednego z koncertów w San Jose w Kalifornii, zaprzyjaźnił się z późniejszym prezydentem USA Herbertem Clarkiem Hooverem. Z czasem oczarował cały świat, koncertując też w Afryce Południowej, Australii i w Ameryce Południowej oraz w tak egzotycznych miejscach tego okresu, jak Kuba czy Hawaje. W połowie lat dziewięćdziesiątych zamieszkał w obszernej willi w miasteczku Riond-Bosson niedaleko Lozanny. Po osiemnastu latach wdowieństwa wstąpił w drugi związek małżeński - z Heleną Górską, byłą żoną kolegi ze studiów. Gdy w 1909 roku Instytut Muzyczny w Warszawie został przekształcony w konserwatorium, zaproponowano mu stanowisko jego dyrektora. Funkcji tej jednak nie przyjął, gdyż władze rosyjskie nie wyraziły zgody na szereg, według niego niezbędnych, inwestycji. Był autorem licznych kompozycji fortepianowych i pieśni. Do jego najsłynniejszych dzieł należy opera Manru (wg Chaty za wsią Józefa Ignacego Kraszewskiego), Koncert a-moll, Symfonia h-moll, Fantazja polska i Menuet. Z polityką tak naprawdę związał się w 1910 roku, kiedy w 500. rocznicę zwycięstwa Polaków w bitwie pod Grunwaldem ufundował w Krakowie pomnik dłuta Antoniego Wiwulskiego poświęcony temu wydarzeniu. Podczas I wojny światowej był delegatem paryskiego Komitetu Narodowego Polskiego w Stanach Zjednoczonych, wraz z Henrykiem Sienkiewiczem założył w Vevey w Szwajcarii Komitet Pomocy Polskim Ofiarom Wojny. W USA udało mu się stworzyć silne polskie lobby i zebrać prawie 90 milionów dolarów na rzecz Komitetu. Jego osobisty kontakt z prezydentem Theodorem Wilsonem przyczynił się do umieszczenia w traktacie pokojowym punktu postulującego odrodzenie Polski (w pierwotnej wersji miały to być Stany Zjednoczone Polski, z wolnym dostępem do Bałtyku, w skład których weszłyby tereny dawnych Królestw Polskiego i Litewskiego, Polesia, Halicza z Podolem oraz Wołynia). W grudniu 1918 roku przybył do ojczyzny, a jego pobyt w Poznaniu stał się powodem starć polsko-niemieckich, które przerodziły się w powstanie wielkopolskie. W 1919 roku Józef Piłsudski powierzył mu obowiązki premiera i ministra spraw zagranicznych (16 I – 9 XII). Był obok Romana Dmowskiego przedstawicielem Polski przy podpisywaniu Traktatu Wersalskiego, pierwszym delegatem Polski przy Radzie Ambasadorów, a następnie w Lidze Narodów. W 1940 roku został przewodniczącym emigracyjnej Rady Narodowej. W 1933 roku powrócił do występów estradowych, jednak nie rozstał się z polityką – próbowano, choć bez rezultatów, wysunąć jego kandydaturę na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Trzy lata później stworzył wraz z Władysławem Sikorskim i Józefem Hallerem tzw. Front Morges, skupiający centrową opozycję, który jednak nie odegrał ważniejszej roli na polskiej arenie politycznej. Przez pewien czas mieszkał w Szwajcarii, w swej posiadłości Riond Bosson niedaleko Morges. Po wybuchu II wojny światowej, pomimo złego stanu zdrowia, powrócił do czynnej polityki. Nie objął urzędu prezydenta Rzeczypospolitej, ale wezwany przez generała Sikorskiego stanął na czele powstałej w Paryżu Rady Narodowej. Zmarł 29 VI 1941 roku w Ameryce, w nowojorskim hotelu „Buckingham”, dokąd wyjechał zabiegać o pomoc dla ojczyzny. Ostatnie wypowiedziane przez niego słowa miały brzmieć: „Wierzcie mi – Polska powstanie”. Pochowany został w Waszyngtonie, na Narodowym Cmentarzu Arlington, w grobowcu zasłużonych mężów amerykańskich pod warunkiem powrotu jego prochów do niepodległej ojczyzny. Serce, które pierwotnie miało spocząc w kościele św. Krzyża w Warszawie, było przez kilka lat przechowywane w szafie jednej z firm pogrzebowych, potem trafiło na cmentarz Cypress Hill w nowojorskiej dzielnicy Queens. Dopiero w 1986 roku urna z relikwią znalazła swoje miejsce na „Amerykańskiej Jasnej Górze” – w Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej u ojców paulinów w Doylestown w stanie Pensylwania. (OADŻ; PWK; KJK; LWIP; PIP; WLTL; PORS; MWIZ; AAS; POSEPO; ZSM; HZO)

W 1992 roku jego prochy zostały sprowadzone do Polski i spoczęły w krypcie archikatedry św. Jana. Tamże tablica pamiątkowa na ścianie prawej nawy.

Ul. Ignacego Jana Paderewskiego: dz. Rembertów, os. Stary Rembertów, Korówka, od ul. A. Chruściela „Montera” do ul. Budniczej.

Zobacz też

Mariusz Benoit
Mariusz Benoit
aktor
Agata Młynarska
Agata Młynarska
dziennikarka
Jerzy Mamcarz
Jerzy Mamcarz
autor tekstów, kompozytor, pieśniarz
Paul Lay
Paul Lay
pianista
Michał Lesień
Michał Lesień
aktor
Marek Pituch
Marek Pituch
aktor

Wiadomości

Wystawa „Paderewski” - w Muzeum Narodowym od lutego do maja 2018
Stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości Muzeum Narodowe w Warszawie rozpocznie wystawą kolekcji otrzymanej w darze od Ignacego Jana Paderewskiego – pianisty, kompozytora i ambasadora...
III Międzynarodowy Festiwal Ignacego Jana Paderewskiego - od 5 do 11 listopada 2016
7 dni festiwalowych, 18 wydarzeń organizowanych w 6 prestiżowych lokalizacjach oraz na otwartej przestrzeni Warszawy,
ponad 2 000 uczestników z USA, Australii, Szwajcarii, Stan...
1 2