Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

Szukaj


Pola Negri (1897 - 1987)
Pola Negri
aktorka
Apolonia Chałupiec urodziła się 31 grudnia 1894 roku w Janowie pod Lipnem. Wywodziła się z nizin społecznych: matka pracowała jako praczka, ojciec odsiadywał wyrok za drobne kradzieże. W 1903 r. przeszła gwiazda znalazła się w Warszawie, gdzie zaczęła pobierać lekcje tańca. Już w 1908 r. zadebiutowała na deskach Teatru Wielkiego niewielką rolą w "Jeziorze łabędzim". Choroba płuc uniemożliwiła jej jednak dalszą karierę tancerki baletowej. W roku 1911 r. zdała egzamin do Szkoły Aplikacyjnej (Dramatycznej). Bardzo wcześnie debiutowała na scenie Teatru Małego w "Ślubach Panieńskich" Fredry (1912), a po kilku rolach teatralnych otrzymała propozycję zagrania w pantomimie "Sumurun", wystawionej przez Maxa Reinhardta w Berlinie, a gościnnie wyreżyserowanej przez Ryszarda Ordyńskiego w Warszawie. Rolą egzotycznej tancerki zyskała sobie wielkie uznanie i kontrakt z wytwórnią SFINKS. Rolę tę powtórzyła później w Deutsches Theater w Berlinie i w filmie pod tym samym tytułem (1920).

W Polsce zrealizowała osiem filmów: "Niewolnica zmysłów" (1914) według scenariusza K. Hulewicza, który był właściwie historią jej krótkiego życia; w trzech kolejnych latach "Żonę, Studentów", "Bestię"; trzy filmy z cyklu "Tajemnice Warszawy" (Tajemnica Alei Ujazdowskich, Arabella i Pokój nr 13) oraz "Jego ostatni czyn". Wszystkie te filmy - oprócz "Bestii" - zaginęły. Chociaż kontrakt ze SFINKSEM opiewał na 12 filmów, Pola Negri w listopadzie 1916 roku wyjechała do Berlina, gdzie oprócz występów u Maxa Reinhardta zawarła kontrakt z wytwórnią SATURN-FILM A.G.

W Niemczech w latach 1917-1922 zrealizowała dwadzieścia trzy filmy, m.in. "Żółty paszport" (Der Gelbe Schein, 1918), a także cztery tytuły, które zadecydowały o międzynarodowej sławie pierwszej polskiej gwiazdy filmowej: "Oczy mumii Ma" (Die Augen der mumie Ma, 1918, z Emilem Janningsem), "Carmen" (1918), "Madame Dubarry" (1919) i "Sumurun" (1920). Były to pierwsze filmy niemieckie wyświetlane po I wojnie światowej w Anglii i Francji; dzięki nim w dużym stopniu Stany Zjednoczone odkryły film europejski, zaś Pola Negri stała się pierwszą europejską aktorką, która podbiła Hollywood. Podpisała kontrakt z FAMOUS PLAYERS (później PARAMOUNT) i w latach 1923-1928 zrealizowała 22 filmy (m.in.: Bella Donna i Tancerka hiszpańska /The Spanish Dancer/ z 1923 r., Czarna Lu /Shadows of Paris/ i Cesarzowa / Forbidden Paradise/ w 1924 r., Kwiat nocy /Flower of Night/ i Bezwstydna kobieta /A Woman of the World/ z 1925 r., Hotel Imperial (1926), Drut kolczasty /Barbed Wire, 1927/, Godzina zmysłów / The Secret Hour/ i Biała księżna /The Woman from Moscow/ z 1928).

Agresywna uroda była głównym atutem jej aktorstwa; świetne warunki zewnętrzne, niezwykle wyrazista mimika, zdolności i umiejętności taneczne, a z czasem w filmie dźwiękowym ujawniony niski, piękny głos i zdolności wokalne sprawiły, że nie tylko stała się pierwszym polskim wampem, ale przez długi czas błyszczała w świecie blaskiem gwiazdy pierwszej wielkości. Pod koniec lat dwudziestych jej popularność zaczęła maleć, wytwórnia nie przedłużyła z nią kontraktu. Pola Negri postanowiła realizować filmy znów w Europie - w Anglii "Ulicę potępionych dusz" (The Woman the Scornet, 1929), we Francji "Fanatisme" (1934) i sześć w Niemczech hitlerowskich, co zostało bardzo źle przyjęte i zapewne przyczyniło się do zmierzchu jej kariery (m.in.: "Mazur" (Mazurka, 1935), "Moskwa-Szanghaj" (Moskau-Shanghai, 1936), "Madame Bovary", "Tango Notturno" (1937). Przez pierwsze lata wojny przebywała we Francji, potem wróciła do USA. Nakręciła jeszcze "Hi Diddle Diddle" (1943) i - po latach - "The Moon Spinners" (Księżycowe prządki, 1964). Jej kariera dobiegała końca, ale wkład w historię kina jest niekwestionowany. Na przestrzeni lat 1914-1964 wystąpiła w 63 filmach, z których 45 było wyświetlanych w Polsce.
Zmarła 1 sierpnia 1987 roku w San Antonio, mając dziewięćdziesiąt lat.

Źródło: www.stopklatka.pl

Wiadomości

„Pola Negri. Życie jest snem w kinie”: pokaz filmu dokumentalnego w Muzeum Niepodległości
Z okazji 120. rocznicy urodzin Poli Negri, w Pałacu Przebendowskich/Radziwiłłów (al. Solidarności 62) odbędzie się specjalny pokaz filmu pt. „Pola Negri. Życie jest snem w kinie...