Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

Szukaj


Janusz R. Nowicki
Janusz R. Nowicki
aktor
Absolwent warszawskiej PWST z 1966 roku. W latach 1966-1967 związany był z gdańskim Teatrem Wybrzeże, na deskach którego zagrał między innymi Jonatana w „O mój tato” (A. Kopit, reż. P. Paradowski) i Zaliwskiego w „Nocy listopadowej” (S. Wyspiański, reż. K. Braun). Od 1967 do 1969 roku należał do zespołu Teatru Ludowego Kraków Nowa-Huta, w którym zagrał m.in. Onego w „Mężu i żonie” (A. Fredro, reż. I. Babel) i Nelsa w „Czerwonych pantofelkach” (Ch. H. Andersen, reż. J. Sopoćko). Z Teatrem Ludowym związany był potem jeszcze dwukrotnie: w latach 1974-1976 (zagrał m.in. Don Ricardo w „Zielonym Gilu” T. de Moliny w reż. R. Filipskiego oraz Bunia w „Gościach z Hotelu Du Parc” K. Obidniaka w reż. M. Krygiera) oraz w latach 1979-1983 ( zagrał m.in. Kosakowskiego w „Księdzu Marku” J. Słowackiego w reż. A. Bednarza oraz Schielkego w „Rozmowach z katem” K. Moczarskiego w reż. J. Budkiewicza). W latach 1969-1973 związany był z krakowskim Teatrem Rozmaitości, na deskach którego zagrał min Hajmona w „Antygonie” (Sofokles, reż. R. Smożewski), Andresa w „Komu bije dzwon” (E. Hemingway, reż. J. Goliński) i Cezarego w „Przedwiośniu” (S. Żeromski, reż. J. Wyszomirski). Od 1973 do 1974 roku był aktorem Teatru Bagatela w Krakowie, w którym zagrał m.in. w spektaklach Mieczysława Górkiewicza: Johna Wheelera w „Bezsenności” (L. Fletcher) i Ernesto Romę w „Karierze Artura Ui” (B. Brecht). Na lata 1976-1979 związał swoje zawodowe życie z kieleckim Teatrem im. Żeromskiego, na deskach którego zagrał m.in. Klaudiusza w „Hamlecie” (W. Shakespeare, reż. W. Ulewicz), Joe w „ Zabawie jak nigdy” (W. Saroyan, reż. J. Budkiewicz) i Michaja Gruja w „Największej świętości” (I. Druce, reż. J. Budkiewicz). W latach 1983-1986 był aktorem Teatru im. Słowackiego w Krakowie, w którym zagrał m.in. w spektaklach Mikołaja Grabowskiego: Symeona w „Irydionie” (Z. Krasiński) i Igora Markuszewa w „Zanim się przerwie srebrny sznur” (A. Kazancew). Od 1986 roku jest aktorem warszawskiego Teatru Współczesnego, na deskach którego zagrał m.in. Kardynała Cibo w „Lorenzaccio” (A. de Musset, reż. K. Zaleski), Grzegorza Orłowa w „Semiramidzie” (M. Wojtyszko, reż. E. Axer), Ojca w „Udając ofiarę” (W. i O. Presniakow, reż. M. Englert) oraz Waltera Rosena w „Tereminie” (P. Zelenka, reż. A. Tyszkiewicz).
Grał gościnnie także w innych teatrach, między innymi w warszawskich: Teatrze Dramatycznym (Rozum w „Magii grzechu” P. de la Barca Calderona w reż. T. Słobodzianka) oraz Rozmaitości (Dyrektor teatru w „Jowisz i zwierzęta” J. de la Fontaine’a w reż. J. Łagodzińskiego).
Ma na swoim koncie również liczne role w Teatrze Telewizji, między innymi Pułkownika Kottwitza w „Księciu Homburgu” (H. von Kleist, reż. K. Lang), Miedwiediewa w „Na dnie” (M. Gorki, reż. G. Holoubek) i Regisa w „Carze Mikołaju” (T. Słobodzianek, reż. autor).
Grał również w filmach (m.in. „Opowiadaniu wariackim” Pawła Trzaski, „Graczach” Ryszarda Bugajskiego oraz „Tam i z powrotem” Wojciecha Wójcika) i w serialach telewizyjnych (m.in. „Marszałku Piłsudskim”, „Bożej podszewce II” i „Fałszerzach. Powrocie Sfory”).
Na X Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form otrzymał I Nagrodę jury w kategorii monodramów i II Nagrodę Publiczności za rolę w monodramie „Champion” Stanisława Radłowskiego w reżyserii Jacka Stramy w Teatrze „Eref 66” w Krakowie (Szczecin, 1975). W 1977 roku otrzymał Dziką Różę - nagrodę dla najpopularniejszego aktora sezonu w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach. Rola Seraskiera Bangi Tefauna w „Onych” S. I. Witkiewicza w reżyserii Rudolfa Zioły w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie została doceniona Nagrodą Główną na XXVI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (Kalisz, 1986). W 2007 roku na VII Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie otrzymał nagrodę aktorską za rolę drugoplanową za role: Profesora w słuchowisku „Hiena cmentarna” Roberta Louisa Stevensona w reżyserii Jana Warenycii i rolę Japy w słuchowisku „Witaj w tej krainie” według prozy Marka Nowakowskiego w reżyserii Pawła Łysaka.
W Laboratorium Dramatu grał rolę Ojca w „Koronacji” Marka Modzelewskiego w reżyserii Łukasza Kosa i czytał rolę Prokuratora w „Dulle Griet” Stanisława Grochowiaka w reżyserii Giovannego Castellanos Cabarique.
źródło: www.tat.pl

Zobacz też


Wiadomości

"Ludzie i anioły" - 22 marca - dwusetny (!) spektakl we Współczesnym
W wersji oryginalnej sztuka Wiktora Szenderowicza nosi tytuł Dwa angieła , czetyrie czełowieka. Jeśli trzymać się terminologii "cyfrowej", to 22.03.2016 spektakl w Teatrz...
Anioł, kurde, nie ma lekko!
No bo tak: od zarania świata ludziska plenią się (zgodnie z boską dyrektywą: „idźcie i rozmnażajcie się”) bez opamiętania. Ogarnąć toto, zewidencjonować całe to tałata...