Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2015 - III Nagroda - gimnazja – „Liczę, więc jestem. Szkolny Festiwal Nauki”
Autorzy projektu:
Izabela Nowacka, Barbara Krajewska, Joanna Walczak / Gimnazjum 119 im. Marszałka J.Piłsudskiego / Wesoła

Termin realizacji: Marzec –czerwiec 2015r.

Miejsce realizacji:
Gimnazjum

Adresaci:
Uczniowie+rodzice +mieszkańcy dzielnicy

Liczba uczestników:
598 uczniów, 49 nauczycieli, goście

Finansowanie:
Rada Rodziców, środki własne

Realizatorzy:
Nauczyciele i młodzież

Pierwszy krok, czyli od czego się zaczęło
W 2015 roku odbył się XIII Szkolny Festiwal Nauki pod tytułem „Liczę, więc jestem”. Nasze wieloletnie działania inspirowane są chęcią zrozumienia świata, dlatego festiwale poświęcone były m.in. poznaniu tajników przyrody, wędrówkom w czasie i przestrzeni, poszukiwaniom atrakcyjnych autorytetów, „Małym Ojczyznom” i kulturom europejskim. Motywem tegorocznych działań stała się matematyka. Zgodnie z tradycją festiwal został rozpoczęty tematycznym spektaklem inauguracyjnym, w tym roku było to kostiumowe, groteskowe widowisko pt. „Raj matematyków” zrealizowane na kanwie 25 autorskich baśni matematycznych naszych uczniów.

Cele:
- wykorzystanie działalności literackiej, teatralnej, choreograficznej do promocji nauk ścisłych;
- kształtowanie w młodzieży różnorodnych umiejętności poprzez naukowe, artystyczne i logistyczne działanie;
- kreowanie i pokazywanie pozytywnych wzorców interdyscyplinarnej współpracy i postaw społecznych;
- promowanie umiejętności pracy zespołowej, nauka zasad współpracy i rywalizacji;
- rozpoznanie przez uczniów własnych potrzeb, możliwości i talentów edukacyjno-artystycznych;
- wykorzystanie kreatywności młodzieży do poszukiwania nowych atrakcyjnych form aktywności w praktyce szkolnej (dydaktyczne spektakle, publikacje, prezentacje, konkursy, eksperymenty, doświadczenia, panele dyskusyjne, warsztaty, wystawy…);
- promocja pasji odkrywania, zdobywania wiedzy;
- rozbudzanie w młodzieży zainteresowań matematyczno-przyrodniczych i technicznych, ukazanie świata nauki i techniki w atrakcyjnej i niekonwencjonalnej formie oraz promocja szkolnych inicjatyw edukacyjnych.

Rezultaty:
1. Spektakl „Raj matematyków” wg. pomysłu uczniów klasy matematycznej i w ich wykonaniu;
2. Warsztaty:
- matematyczne pt. „Wielkie liczby w kosmosie”,
- chemiczne pt. „Liczby w mikroświecie”,
- historyczne pt: „Jednostki historyczne, czyli jak ważono i mierzono dawniej”,
- geograficzno-astronomiczne: „Geografia liczb w pionie” ,
- biologiczne pt: „Dieta cud, zdrowia w bród” - degustacja dietetycznych wytworów kulinarnych.

3. Wystawy:
- matematyczno-filozoficzna pt: „Bryły platońskie jako żywioł”,
- matematyczno-techniczne: „Matematyka w architekturze” oraz „Świat różnych graniastosłupów – prezentacja wytworów cukierniczych”,
- historyczno-socjologiczne pt: „Kobiety w matematyce”.

Szkolny Festiwal Nauki skutecznie inspiruje do pracy z uczniem zdolnym w celu wykorzystania wszechstronnych możliwości młodzieży i pobudzenia aktywności środowiska. Walczy ze stereotypem nudnego naukowca i artysty lekkoducha, a także pozwala doświadczyć radości tworzenia i daje poczucie sukcesu.

Przyszłoroczne działania będą spektakularnie promować fizykę (tytuł roboczy „Z wizytą u Archimedesa”).

Oryginalność koncepcji
- holistyczne ujęcie działań edukacyjno-kulturalnych;
- twórcza realizacja oświeceniowej zasady „uczyć bawiąc” przez inspirowanie do odkrywania i zrozumienia świata na drodze samodzielnego doświadczania oraz uczestnictwa w procesie twórczym;
- uczynienie matematyki pretekstem dla uczniowskiej twórczości artystycznej (literackiej, plastycznej, aktorskiej);
- zaangażowanie pasjonatów nauk ścisłych do działań artystyczno-kulturalnych.

Umiejętności uczestników
- interdyscyplinarność festiwalu i zastosowane metody aktywizujące stały się formułą sprzyjającą zainteresowaniu matematyką nie tylko uczniów o talentach matematycznych, pozwoliła młodzieży na twórcze wykorzystanie talentów literackich, aktorskich, plastycznych (wykonanie rekwizytów, strojów, scenografii) oraz logistycznych;
- uczniowie z najstarszej klasy matematycznej wykorzystując znaną sobie nomenklaturę i swoistą wyobraźnię podczas redagowania tekstów baśni matematycznych z sukcesem zastosowali wiedzę i umiejętności stricte matematyczne i literackie, twórczo wykorzystując inspiracje literackie (twórczość St. Lema, A. Sapkowskiego, L. Carrola, baśnie polskie np. Legenda o Kraku) i filmowe np. „Shrek”, „Avengers. Czas Ultrona”) podczas tworzenia baśni;
- realizacja kostiumowego spektaklu teatralnego przez wszystkich uczniów klasy matematycznej na drodze dobrowolności stała się skuteczną formą oddziaływania pedagogicznego wobec uczęszczającej do tej klasy młodzieży o skłonnościach introwertycznych i uczniów z zespołem Aspengera;
- działania podczas realizacji spektaklu i redagowania okazjonalnego wydania baśni zaskutkowały wykorzystaniem umiejętności informatycznych (projektowanie okładki do publikacji, wykonanie prezentacji komputerowej wykorzystanej w spektaklu jako efekty specjalne) i muzycznych (opracowanie ścieżki dźwiękowej do spektaklu).

Co było najtrudniejsze?
- zaangażowanie nauczycieli humanistów w realizację projektu;
- stworzenie koncepcji spektaklu inauguracyjnego inspirowanego matematyką.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Entuzjastycznego uczestnictwa w tworzeniu baśni matematycznych i spektaklu teatralnego przez uczniów klasy matematycznej oraz bardzo aktywnej postawy publiczności współuczestniczącej w decydowaniu o losach bohaterów.

Co sprawiło nam największą radość?
Reakcja młodzieży na materialne dowody ich działalności artystyczno-kulturalnej m.in. okolicznościowe wydanie baśni matematycznych autorstwa 25 uczniów.

Multimedia