Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2015 - III Nagroda - organizacje pozarządowe – „Tworzę, wiec jestem! – warsztaty dla szkół”
Autorzy projektu:
Paweł Kos-Nowicki
Nowa Orkiestra Kameralna
Środmieście

Termin realizacji: maj – grudzień 2014

Miejsce realizacji:
Szkoły podstawowe z Dzielnicy Śródmieście (SP 1, 12, 41 i 158)

Adresaci:
uczniowie klas 4 – 6 ze szkół podstawowych

Liczba uczestników: 600

Finansowanie:
Dzielnica Śródmieście
Środki własne Fundacji

Realizatorzy:
Muzycy:
Monika Kos-Nowicka, Emilia Walasek-Gorczyca, Wojciech Walczak, Filip Rzytka, Karol Wachnik, Paweł Kos-Nowicki

Pierwszy krok, czyli od czego się zaczęło
Fundacja zaangażowana jest w realizację projektów edukacyjnych od 2003 roku. Zaczynaliśmy od koncertów dla szkół, które odbywały się w Kościele Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie. Jednak flagowe programy edukacyjno-animacyjne Nowej Orkiestry Kameralnej to „Filharmonia Przedszkolaka” oraz „Tworzę, więc jestem!”, które powstały z potrzeby chwili. Jako rodzice przedszkolaka zostaliśmy poproszeni o wykonanie małego koncertu w jednym z warszawskich przedszkoli. Rezultat tak bardzo nas zaskoczył, że postanowiliśmy stworzyć „Filharmonię Przedszkolaka”. W międzyczasie sprawca całego zamieszania poszedł do zerówki i pojawiło się naturalne pytanie: co dalej? Czy kontakty z nami mają się kończyć w wieku 5 lat? Odpowiedzią na nie było stworzenie warsztatów „Tworzę, więc jestem!”.

Cele:
Zachęcenie do zabawy muzyką oraz wspólnego muzykowania.

Rezultaty:
- 36 godzin warsztatów w 4 szkołach;
- 12 unikalnych kompozycji - kolaży stworzonych przez uczestników warsztatów.

Oryginalność koncepcji
Najważniejszym elementem warsztatów był proces tworzenia własnej kompozycji z wykorzystaniem zasłyszanych lub stworzonych motywów muzycznych, które następnie układane były w jedną całość poprzez wspólne decyzje twórcze uczestników. Powstały w ten sposób unikalne, efemeryczne kompozycje istniejące jedynie podczas ich wykonania. Pozwalały jednak uwierzyć dzieciom w możliwość realnego tworzenia muzyki i każdorazowego wpływania na kształt i strukturę utworu.

Umiejętności uczestników
Improwizacja, dźwiękowe skojarzenia, śpiewanie prostych piosenek.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Nie spodziewaliśmy się tego, że tak trudno będzie się rozstawać z naszymi uczestnikami.

Co sprawiło nam największą radość?
Największą radością było wspólne muzykowanie z uczniami śródmiejskich podstawówek.