Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2016 - I Nagroda – gimnazja
Imaginacje - poezja okiem kamery

Paulina Nowak-Drapińska, Gimnazjum nr 113 z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Zawiszaków Proporca "Victoria", Włochy

Pierwszy krok:
„Imaginacje” były odpowiedzią na zainteresowania młodzieży. Uczniowie wielokrotnie zdradzali umiejętności filmowe, pasję do filmu. Film jest ich najczęstszą rozrywką. Wielokrotnie mówili, że chcieliby kręcić filmy. Po każdej pracy w grupie, polegającej na przygotowaniu filmu, pytali, kiedy znowu będzie zadanie tego typu. Mówili, że chcieliby robić coś innego na zajęciach artystycznych niż malować czy śpiewać. Postanowiłam wprowadzić edukację filmową jako zajęcia artystyczne, które pozwolą uczniom nabyć kompetencji medialnych. Przed powstaniem „Imaginacji” wzięłam udział w Warszawskiej Akademii Filmowej. Podczas pierwszego roku kursu sama uczyłam się filmu, by później stworzyć projekt – będący odpowiedzią na potrzeby uczniów oraz założenia podstawy programowej. Plan „Imaginacji” ma więc dwa główne cele: stricte edukacja filmowa oraz możliwość rozwoju pasji młodzieży.

Opis:
Projekt składał się z dwóch części. Pierwszą były zajęcia praktyczne, podczas których uczniowie poznawali strukturę filmu (historia kina, język filmu, gatunki filmowe, film dokumentalny, film animowany, język reklamy, funkcja muzyki w filmie). Nabytą wiedzę przekuwali w praktykę. Po każdych zajęciach grupy projektowe wykonywały zadania. Na podstawie fragmentów scenariuszy filmów (np. Rejs, Brunet wieczorową porą) przygotowywali scenę w trzech planach lub kręcili ją w wylosowanej konwencji, np. westernie, horrorze, musicalu. Grupy przygotowywały animacje, dokumenty, reklamy książek. Odbyły się również warsztaty operatorskie i dźwiękowe. Uczniowie poznawali prawa autorskie i licencje Creative Commons. Ostatnim etapem projektu było przygotowanie etiudy do wiersza poety. Zanim uczniowie przystąpili do pracy, poznali inne przekłady interesmiotyczne, wybrali wiersz, nad którym pracowali, przygotowali scenariusz i przydzielili zadania. Na koniec tworzyli również afisze do swoich produkcji. Projekt zakończył się festiwalem filmowym w Artystycznym Domu Animacji ADA, na który uczniowie przygotowali zaproszenia i ulotki. Podczas festiwalu wyświetlono reklamy książek oraz etiudy do wierszy. Festiwal był jednocześnie konkursem. Widzowie głosowali na najlepsze filmy.

Rezultaty projektu
Uczniowie nabyli umiejętności filmowych analitycznych – świadomie operują terminami filmowymi. Stali się świadomymi odbiorcami filmu, a refleksja, doświadczenie płynące z filmu jest niemierzalne, bowiem jest to doświadczenie osobiste. Nabrali umiejętności tworzenia filmu od podstaw. Potrafią przygotować scenariusz, operować kamerą, dostosować dźwięk do filmu, obsłużyć program montażowy. Wiedzą, gdzie szukać muzyki i dbają o prawa autorskie. Znają licencje Creative Commons. Drugi poziom to umiejętności społeczne. Nauczyli się organizacji czasu, podziału obowiązków, pójścia na kompromis, dyscypliny. Niektóre osoby, które do tej pory nie wyróżniały się w klasach, nagle okazały się bardzo potrzebne, ponieważ miały pożądane umiejętności, np. operatorskie, montażowe. Zajęcia filmowe dotykały także innych płaszczyzn. By stworzyć etiudę do wiersza, należało go zanalizować i zinterpretować. Tworząc animacje i afisze uczniowie wykorzystywali różnorakie umiejętności plastyczne. Przy doborze muzyki do filmów należało wykazać się zmysłem muzycznym. Przy montażu przydały się umiejętności obsługi komputera. Przy tworzeniu dokumentów - zmysł obserwacji. Liczby: 28 etiud do wierszy poetów XX/XXI wieku, 35 reklam książek, 20 etiud (plany filmowe), 20 scen (gatunki filmowe), 20 dokumentów, 35 animacji, 30 zapisów dźwięków do animacji, relacja z festiwalu, film na konkurs „Książki naszych marzeń”. Po zakończonym projekcie uczniowie nadal przygotowują filmy.

Oryginalność koncepcji:
Projekt jest wszechstronny, bo tego wymaga film. Młodzi kręcą filmy. Są one różne. „Imaginacje” zakładały, że młody człowiek uczy się podstaw, by tworzyć etiudy dobrej jakości, dobre technicznie, przemyślane. Mimo, że klasy są liczne, a gimnazjaliści mają sporą wiedzę technologiczną, udało się nad nimi zapanować. Projekt bazował na innowacjach technologicznych, ale nie wymagał specjalistycznego sprzętu (domowe kamery, telefony komórkowe, uczniowie pożyczali sobie sprzęt). Każdy członek grupy posiadał inne umiejętności, dzięki czemu doszło do podziału obowiązków. Musieli wykazać się umiejętnościami technologicznymi (przygotowywanie materiału, montaż, obróbka dźwięku, animacje, publikacja filmów w Internecie, obróbka tekstu). „Imaginacje” dotykały różnych dziedzin: plastyka, muzyka, technika, informatyka, język polski, historia, fizyka.

Co było najtrudniejsze?
Liczebność klasy, która utrudniała zajęcia warsztatowe. Zajęcia były skrupulatnie planowane, by każdy uczeń mógł aktywnie pracować. Trudnością był brak profesjonalnego programu montażowego, choć gdyby jednak szkoła go miała, komputery nie udźwignęłyby go. Grupy nie zawsze trzymały się terminów, nie potrafiły zarządzać czasem – to wpływało na ich filmy.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Tak ogromnego zaangażowania uczniów, którzy sukcesywnie i z entuzjazmem pracowali cały rok i stworzyli tyle filmów (ponad 160). Filmy pokazują problemy, światopogląd, potrzeby i poczucie humoru uczniów. Widać w nich namysł. Nie spodziewaliśmy się takich efektów. Uczniowie lepiej analizują filmy, docierają do sensów niedosłownych, metafor i symboliki. Okazało się, że prawa autorskie są dla nich ważnym tematem.

Największa radość:
Nie da się powiedzieć o jednym momencie, który dał radość. Każdy nowy film wywoływał wiele emocji. Uczniowie czekali z niecierpliwością na wyniki pracy innych grup. Poza tym: finał – festiwal filmowy, wyniki konkursu podczas festiwalu (twórcy nie spodziewali się zwycięstwa) i to, że uczniowie uwierzyli, że robią coś ważnego. Sukcesem było też pozyskanie siedmiu sponsorów na konkurs podczas festiwalu.

Termin:
1 września 2015 r. – 29 kwietnia 2016 r.

Miejsce:
Gimnazjum nr 113

Adresaci:
młodzież, dorośli

Realizatorzy:
Paulina Nowak-Drapińska – polonistka, pedagog teatralny

Partnerzy:
Artystyczny Dom Animacji ADA
Dzielnica Włochy
Muzeum Warszawy

Liczba uczestników:
bezpośrednich – 163
pośrednich – 800

Finansowanie:
w ramach zajęć lekcyjnych

akademiawaf2015.wordpress.com/2015/05/09/paulina-nowak-drapinska
www.youtube.com/watch?v=OyR_PklNAaw
www.youtube.com/playlist?list=PLSpjs4jqQvk6LGkDq8WpGnPE83f1TwoYn

Multimedia