Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2016 - III Nagroda – organizacje pozarządowe
Hej, zagrajcie muzykanty!

Monika Bąder, Stowarzyszenie Twórczego Rozwoju "Strefa"

Pierwszy krok:
Zaczęło się od możliwości połączenia mojej pasji z pracą. Zawsze fascynowała mnie muzyka rzadka, nieznana bliżej szerszemu odbiorcy w połączeniu z jej antropologicznymi powiązaniami. Od kilku lat prowadzę zajęcia kulturowo-muzyczne, na których wykorzystuję zdobytą wiedzę, ale też przynoszę własne instrumenty: tank-drum, burzowiec, bęben obręczowy, didgeridoo, djembe. Nie zamykam się na jeden rodzaj muzyki, staram się poszerzać swoje horyzonty – tak trafiłam na konferencję poświęcona Oskarowi Kolbergowi. Ona była bezpośrednim natchnieniem do napisania projektu „Hej, zagrajcie muzykanty!".

Opis:
Projekt miał na celu edukację kulturalną dzieci i młodzieży z zakresu polskiego folkloru, w tym polskiej muzyki tradycyjnej z dużym naciskiem na kontakt z muzyką na żywo. Jesteśmy świadkami odchodzenia ostatnich osób żywo związanych z przekazywaniem polskiej tradycji. W duchu ratowania tejże, działaliśmy. Całość realizowana w bibliotekach wolskich oraz w Wolskim Centrum Kultury. Priorytetem było przekazywanie młodym pokoleniom polskiej tradycji ludowej, przejawiającej się w ludowych grach, zabawach, wyliczankach, baśniach, obrzędach, zwyczajach i wreszcie w muzyce. Zakładał on warsztaty edukacyjno-muzyczne, podzielone na trzy bloki. Pierwszy stanowiły warsztaty edukacyjno-muzyczne, które były wstępem do zajęć z bloku drugiego. Blok drugi, to spotkania z „żywą” muzyką z prawdziwymi instrumentami i z muzykami. Odbyły się wspólne muzykowania i warsztaty muzyczne, ale już z „żywą” muzyką. Blok trzeci – weekendowy, przeznaczony był dla rodzin z dziećmi. Kluczowym punktem tych spotkań była wspólna rodzinna zabawa z wykorzystaniem ludowych gier i zabaw. Tu też obowiązkowy stał się kontakt z żywym artystą i z dźwiękiem akustycznym. Całość (wszystkie trzy bloki) została spięta klamrą tematyczną, którą stanowił INSTRUMENT: lira korbowa, cymbały strunowe, bęben jednomembranowy, skrzypce, basetla, baraban, poligon, kozioł. Na każdych warsztatach obowiązkowe były takie elementy jak historia instrumentu, jego budowa, opis regionu, z którym jest związany i dźwięk danego instrumentu. Odbyły się także dwa większe koncerty: otwierający i zamykający projekt. Praktyczne działania, które odbyły sie w ramach projekt to: warsztaty edukacyjno-muzyczne, zajęcia ruchowo-wokalne, koncerty, wspólne muzykowanie rodziców z dziećmi. Do współpracy zaprosiłam artystów jak: Ania Broda, Kapela Brodów, Kapela Niwińskich, Barbara Songin (Sutari) ,Robert Jaworski (Żywiołak), Tańcograjka.

Rezultaty projektu:
Rozpowszechniono polski folklor, w możliwie atrakcyjny i dostosowany do wieku odbiorcy, sposób z zachowaniem jego pierwotnego charakteru. Podczas warsztatów położono nacisk na prezentację polskiej muzyki tradycyjnej jako nieodłącznego elementu całości, jakim jest polski folklor. Dzieci i młodzieży miały kontakt z dźwiękiem akustycznym i z żywym artystą. Włączono dzieci i rodziców do wspólnego muzykowania. Przeprowadzono warsztaty rodzinnego muzykowania. Zaproponowano inną formę spędzenia aktywnie czasu wolnego poprzez naukę tradycyjnych polskich gier, zabaw, wyliczanek i piosenek dla dzieci.

Oryginalność koncepcji:
To przede wszystkim uatrakcyjnienie wizerunku Biblioteki Publicznej. Zależało mi na tym, by Biblioteka mogła być postrzegana dużo szerzej, aniżeli miejsce do czytania i wypożyczania książek. Przy całej ofercie kulturalnej jaką proponujemy, szereg warsztatów muzyczno-edukacyjnych ze znanymi muzykami wydał nam się innowacyjny. Do tej pory nie gościliśmy w naszych bibliotecznych progach tak wielu muzyków, z taką ilością niebywałych instrumentów. Nigdy też do tej pory Biblioteka nie miała okazji stać się instytucją przyczyniającą się do zachowania tradycji (tak ważnej w kontekście spuścizny dotychczasowych badań terenowych z zakresu etnografii) w polskiej muzyce ludowej. Udało nam się także zachęcić do wspólnego rodzinnego muzykowania. Całemu projektowi przyświecały wytyczne z I Konwencji Muzyki Polskiej „Muzyka tradycyjna-potencjał i wyzwania", co jest unikatowe.

Co było najtrudniejsze?
Najtrudniejsze było ograniczenie chętnych na warsztaty, odbywające się w Bibliotece. Przyjęliśmy, że aby można było w pełni skorzystać z zajęć, nie możemy przekroczyć pewnego progu ilościowego uczestników. Warsztaty cieszyły się dużym zainteresowaniem ze strony okolicznych szkół i przedszkoli.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Nasze oczekiwania dotyczyły głównie, dobrej zabawy w kontekście edukacyjnych założeń projektu. Spodziewaliśmy się także, tego że zadziwimy nieco swoich uczestników wielością, rozmaitością i pięknem naszej kultury ludowej.

Największa radość:
Oto kilka wypowiedzi uczestników: „Chcemy częściej takie warsztaty”;, „Podobało mi się jak słuchaliśmy muzyki”, „Bardzo mi się podobało, chce chodzić na te zajęcia”, „Biblioteka jest fajna”, „Super warsztaty”, „Pani prowadząca jest super”, „Było spoko”.

Termin:
4 września – 19 grudnia 2015 r.

Miejsce:
Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Wola
Wolskie Centrum Kultury

Adresaci:
dzieci, młodzież, rodziny

Realizatorzy:
Monika Bąder – pomysłodawczyni, animatorka kultury

Partnerzy:
Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Wola
Wolskie Centrum Kultury

Liczba uczestników:
bezpośrednich – 647
pośrednich – 700

Finansowanie:
Urząd m. st. Warszawy

www.bpwola.waw.pl/index.php/opublikowane-artykuy/146-projekty-konkursy/2180-hej-zagrajcie-muzykanty.html
www.facebook.com/Biblioteka-Na-Żytniej-905087059606302/?fref=ts

Multimedia