Monodram według ostatniego, autobiograficznego dzieła wielkiego niemieckiego filozofa - Fryderyka Nietzschego.
Efekt niezwykłej sugestywności rysunku postaci uzyskał Stolarski przede wszystkim dzięki swej ekspresji aktorskiej, napięciu i koncentracji. Aktorstwo dramatyczne wzbogacił o środki właściwe pantominie. W surowej, czystej przestrzeni, którą wypełnia jedynie ciemna masywna skrzynia, na tle czarnych zasłon, doskonale zostaje uwypuklona ekspresja, momentami prawie nagiego, ciała aktora. (Olga Marcinkiewicz "Teatr")
źródło: www.teatrstudio.pl