Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

Szukaj


"Wydobyć z zapomnienia" - wystawa prac Janiny Róży Giedroyć-Wawrzynowicz (1902-1995)
Kiedy
19 grudnia 2008 (piątek) - 15 lutego 2009 (Muzeum czynne: wt, czw 11.00-18.00; śr, pt 10.00-15.30; sb, nd 10.30-16.30; Muzeum wyjątkowo nieczynne: 07.02 i 08.02.2009. Ostatni zwiedzający mogą wejść do Muzeum na godzinę przed zamknięciem)
Gdzie
Muzeum Warszawy, Rynek Starego Miasta 28/42 (mapa)
zamknij
Bilety
Bilet normalny - 6 zł, bilet ulgowy - 3 zł, w niedziele wstęp wolny
www.mhw.pl
Dostęp dla niepełnosprawnych Możliwy dojazd autobusem

Wystawa w Muzeum Historycznym m.st. Warszawy ukazuje koleje życia i zapomnianą dziś twórczość wielostronnie uzdolnionej absolwentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, nagrodzonej za pracę dyplomową uczennicy Władysława Skoczylasa i Edmunda Bartłomiejczyka – Janiny Róży Giedrojć-Warzynowicz. Wystawa powstała we współpracy z córką artystki Różą Wawrzynowicz-Billip, ze znajdujących się w jej posiadaniu zbiorów.

Artystka w latach międzywojennych uczestniczyła w konkursach graficznych uzyskując nagrody, eksponowała swoje prace na dorocznych salonach Instytutu Propagandy Sztuki, na obu Międzynarodowych Wystawach Drzeworytów w Warszawie (1933, 1936), a także na międzynarodowych wystawach za granicą – we Florencji, Marsylii, Paryżu i Chicago. Indywidualną wystawę prac zaprezentowała w Otwocku, gdzie wówczas zamieszkiwała. W 1932 r. Janina Róża Giedroyć-Wawrzynowicz uzyskała nowe efekty graficzne przez zastosowanie w drzeworycie białego druku na czarnym papierze, co przyniosło jej uznanie w prasie francuskiej i włoskiej. Podjęła także pracę w szkolnictwie prowadząc w Warszawie tkalnię (projektowanie i tkanie kilimów).
W latach okupacji uczyła rysunku na tajnych kompletach w gimnazjum w Otwocku. Zachowała hart ducha mimo bolesnej utraty męża Urbana Antoniego, nauczyciela otwockiego gimnazjum, który zginął w Katyniu.

Po wojnie zajmowała się głównie malarstwem i rysunkiem, uczestniczyła w wielu wystawach w kraju, miała też wystawę indywidualną w Londynie. Jej dorobek artystyczny, uległ częściowemu zniszczeniu w czasie Powstania Warszawskiego, liczy obecnie około 700 prac. Dzieła artystki znajdują się w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Sportu i Turystyki, Muzeum Ruchu Ludowego, Muzeum ASP, Muzeum Ziemi Otwockiej, Bibliotece Narodowej oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Anglii, Czechach i we Włoszech.

Wystawie towarzyszy katalog informujący obszernie o jej życiu i twórczości. Organizatorzy wystawy pragną wydobyć z zapomnienia postać jednej z uzdolnionych przedstawicielek warszawskiego środowiska plastycznego, cieszącego się zasłużoną sławą, którego dorobek z międzywojnia dotarł do naszych czasów znacznie uszczuplony na skutek bezprecedensowego niszczenia polskiej kultury w latach II wojny światowej.

Patronat Honorowy nad wystawą objęli:
Profesor Ksawery Piwocki - Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; Marek Dzienkiewicz - Prezes Zarządu Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków; Lech Królikowski - Prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Warszawy; Grzegorz Hofman - Prezes Zarządu Rodziny Katyńskiej; Zbigniew Szczepaniak - Prezydent Miasta Otwocka

Komisarz wystawy: Janusz Plapis
Współpraca: Jacek Bochiński, Zofia Morka
Opracowanie graficzne katalogu: Patryk Specjał

źródło: www.mhw.pl


   

To wydarzenie zostało zrealizowane z pomocą finansową Miasta Stołecznego Warszawy