Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

Szukaj


Centrum Sztuki Studio
PKiN, Plac Defilad 1 Warszawa (mapa)
zamknij
www.teatrstudio.pl
Scena powstała w lutym 1972 z inicjatywy Józefa Szajny. Kilka miesięcy wcześniej reżyser objął dyrekcję mieszczącego się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie Teatru Klasycznego, który przekształcił w Teatr Studio. Równocześnie założył Galerię Sztuki Studio, która stała się miejscem gromadzenia i ekspozycji współczesnych dzieł sztuki. Od 1980 teatr działał pod nazwą Centrum Sztuki Studio Teatr - Galeria. W 1985 ponownie zmieniono nazwę na Centrum Sztuki Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. W latach 1972-1982 przy teatrze działało dwuletnie podyplomowe Studium Scenografii.

Szajna kierował teatrem przez dziesięć lat - był dyrektorem naczelnym i artystycznym. Studio stało się przede wszystkim autorskim teatrem twórcy. Zyskało miano jednego z najbardziej awangardowych teatrów w Polsce działających w ramach państwowej sceny zawodowej. Dzięki twórczości Szajny, nazywanej teatrem narracji plastycznej, Studio stało się sceną znaną na całym świecie. Z jego przedstawieniami Teatr Studio odbył zagraniczne tourneé po Stanach Zjednoczonych, Francji i Holandii. Wystawiał m.in. podczas festiwalu "Teatru Narodów" w Paryżu i Sofii, gościł na festiwalach w Edynburgu, Caracas i Florencji, występował także m.in. w Nancy, Tampere, Budapeszcie, Madrycie, Lizbonie, Londynie i Sztokholmie.

Studio nie było zwykłym teatrem repertuarowym. Rytm pracy wyznaczały kolejne autorskie spektakle Szajny. Zrealizował tutaj: "Witkacego" (1972), "Gulgutierę" (1973), "Replikę IV" (1974), "Dantego" według "Boskiej komedii" (1974), "Dobrodzieja złodziei" Karola Irzykowskiego i H. Mohorta (1975), "Cervantesa" (1976), "Majakowskiego" (1978) i "Śmierć na gruszy" Witolda Wandurskiego (1978).
Jego następcą został Jerzy Grzegorzewski, który w latach 1982-1990 był dyrektorem artystycznym teatru, a przez kolejnych siedem lat pełnił również funkcję dyrektora naczelnego. Grzegorzewski, podobnie jak jego poprzednik, należał do artystów, dla których punktem wyjścia jest w dużej mierze przestrzeń sceniczna, obraz, symbol i gest. Za jego kadencji Studio nie zatraciło więc swojego specyficznego, plastycznego charakteru. Znów było sceną autorską i eksperymentalną. Jednak tym razem kształtowaną przez artystę, który jest przede wszystkim inscenizatorem-reżyserem harmonijnie łączącym aktorstwo z muzyką i plastyką. Czas działalności Grzegorzewskiego w Studio to okres otwarcia się teatru na widowisko, poszerzenie repertuaru, sięgnięcie po klasykę dramatu w nowym, nieszablonowym ujęciu.

źródło: www.teatrstudio.pl